ٱلْقَارِعَةُ ﴿١﴾

elḳâri`ah.

Gürültü koparacak olan

مَا ٱلْقَارِعَةُ ﴿٢﴾

me-lḳâri`ah.

Nedir o gürültü koparacak olan?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْقَارِعَةُ ﴿٣﴾

vemâ edrâke me-lḳâri`ah.

O gürültü koparacak olanın ne olduğunu sen bilir misin?

يَوْمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلْفَرَاشِ ٱلْمَبْثُوثِ ﴿٤﴾

yevme yekûnü-nnâsü kelferâşi-lmebŝûŝ.

O gün insanlar, ateş etrafında çırpınıp dökülen pervaneye dönecekler.

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ٱلْمَنفُوشِ ﴿٥﴾

vetekûnü-lcibâlü kel`ihni-lmenfûş.

Dağlar, atılmış renkli yüne benzeyecekler.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتْ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿٦﴾

feemmâ men ŝeḳulet mevâzînüh.

Ama tartıları ağır gelen kimse hoş bir hayat içinde olacaktır.

فَهُوَ فِى عِيشَةٍۢ رَّاضِيَةٍۢ ﴿٧﴾

fehüve fî `îşetir râḍiyeh.

Ama tartıları ağır gelen kimse hoş bir hayat içinde olacaktır.

وَأَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوَٰزِينُهُۥ ﴿٨﴾

veemmâ men ḫaffet mevâzînüh.

Tartıları hafif gelenler ise,

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٌۭ ﴿٩﴾

feümmühû hâviyeh.

Onların yeri bir çukurdur.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا هِيَهْ ﴿١٠﴾

vemâ edrâke mâ hiyeh.

O çukurun ne olduğunu sen bilir misin?

نَارٌ حَامِيَةٌۢ ﴿١١﴾

nârun ḥâmiyeh.

O, kızgın bir ateştir.