وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا ﴿١﴾

vel`âdiyâti ḍabḥâ.

And olsun Allah yolunda koştukça koşanlara;

فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا ﴿٢﴾

felmûriyâti ḳadḥâ.

And olsun kıvılcımlar saçanlara;

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ﴿٣﴾

felmügîrâti ṣubḥâ.

Sabah sabah akına çıkanlara;

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ﴿٤﴾

feeŝerne bihî naḳ`â.

Ve tozu dumana katanlara;

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ﴿٥﴾

fevesaṭne bihî cem`â.

Düşman topluluğunun içine dalanlara ki:

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ﴿٦﴾

inne-l'insâne lirabbihî lekenûd.

İnsan gerçekten Rabbine karşı pek nankördür.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ﴿٧﴾

veinnehû `alâ ẕâlike leşehîd.

Doğrusu kendisi de bunların hepsine şahittir.

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ﴿٨﴾

veinnehû liḥubbi-lḫayri leşedîd.

Gerçekten mala da pek düşkündür.

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ﴿٩﴾

efelâ ya`lemü iẕâ bü`ŝira mâ fi-lḳubûr.

İnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi?

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ﴿١٠﴾

veḥuṣṣile mâ fi-ṣṣudûr.

İnsan, kabirlerde bulunanların çıkarılacağı ve kalblerde olanların ortaya konulacağı bir zamanın geleceğini bilmez mi?

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ ﴿١١﴾

inne rabbehüm bihim yevmeiẕil leḫabîr.

Doğrusu Rableri o gün onların her şeyinden haberdardır.