وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ﴿١﴾

velleyli iẕâ yagşâ.

Kararıp ortalığı bürüdüğü zaman geceye and olsun.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ﴿٢﴾

vennehâri iẕâ tecellâ.

Açılıp aydınlattığı zaman gündüze and olsun.

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿٣﴾

vemâ ḫaleḳa-ẕẕekera vel'ünŝâ.

Erkeği ve dişiyi yaratana and olsun ki:

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ﴿٤﴾

inne sa`yeküm leşettâ.

Doğrusu sizin çalışmalarınız çeşitlidir.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ﴿٥﴾

feemmâ men a`ṭâ vetteḳâ.

Elinde bulunandan verenin, Allah'a karşı gelmekten sakınanın, en güzel söz olan Allah'ın birliğini doğrulayanın işlerini kolaylaştırırız.

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٦﴾

veṣaddeḳa bilḥusnâ.

Elinde bulunandan verenin, Allah'a karşı gelmekten sakınanın, en güzel söz olan Allah'ın birliğini doğrulayanın işlerini kolaylaştırırız.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٧﴾

fesenüyessiruhû lilyüsrâ.

Elinde bulunandan verenin, Allah'a karşı gelmekten sakınanın, en güzel söz olan Allah'ın birliğini doğrulayanın işlerini kolaylaştırırız.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ﴿٨﴾

veemmâ mem beḫile vestagnâ.

Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ﴿٩﴾

vekeẕẕebe bilḥusnâ.

Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ﴿١٠﴾

fesenüyessiruhû lil`usrâ.

Ama, cimrilik eden, kendini Allah'tan müstağni sayan, en güzel sözü yalanlayan kimsenin güçlüğe uğramasını kolaylaştırırız.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ﴿١١﴾

vemâ yugnî `anhü mâlühû iẕâ teraddâ.

O kimse ölüp ateşe yuvarlandığı zaman, malı ona fayda vermez.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ﴿١٢﴾

inne `aleynâ lelhüdâ.

Bize düşen sadece doğru yolu göstermektir.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ﴿١٣﴾

veinne lenâ lel'âḫirate vel'ûlâ.

Şüphesiz ahiret de, dünya da Bizimdir.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ﴿١٤﴾

feenẕertüküm nâran teleżżâ.

Sizi alevler saçan ateşle uyardım;

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ﴿١٥﴾

lâ yaṣlâhâ ille-l'eşḳâ.

Oraya, yalanlayıp yüz çevirmiş olan o en azgından başkası yaslanmaz.

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٦﴾

elleẕî keẕẕebe vetevellâ.

Oraya, yalanlayıp yüz çevirmiş olan o en azgından başkası yaslanmaz.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ﴿١٧﴾

veseyücennebühe-l'etḳâ.

Arınmak için malını veren, en çok sakınan kimse ise ondan uzak tutulur.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

elleẕî yü'tî mâlehû yetezekkâ.

Arınmak için malını veren, en çok sakınan kimse ise ondan uzak tutulur.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ﴿١٩﴾

vemâ lieḥadin `indehû min ni`metin tüczâ.

O yaptığı iyiliği birinden karşılık görmek için değil, ancak yüce Rabbinin hoşnudluğunu (rızasını) gözeterek yapmıştır.

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٠﴾

ille-btigâe vechi rabbihi-l'a`lâ.

O yaptığı iyiliği birinden karşılık görmek için değil, ancak yüce Rabbinin hoşnudluğunu (rızasını) gözeterek yapmıştır.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ﴿٢١﴾

velesevfe yerḍâ.

Elbette kendisi de hoşnut (razı) olacaktır.