هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ﴿١﴾

hel etâke ḥadîŝü-lgâşiyeh.

Her şeyi kaplayacak kıyametin haberi sana gelmedi mi?

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ﴿٢﴾

vucûhüy yevmeiẕin ḫâşi`ah.

O gün bir takım yüzler zillete bürünmüştür.

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ﴿٣﴾

`âmiletün nâṣibeh.

Zor işler altında bitkin düşmüştür.

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ﴿٤﴾

taṣlâ nâran ḥâmiyeh.

Yakıcı ateşe yaslanırlar.

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ﴿٥﴾

tüsḳâ min `aynin âniyeh.

Kızgın bir kaynaktan içirilirler.

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ﴿٦﴾

leyse lehüm ṭa`âmün illâ min ḍarî`.

Semirtmeyen, açlığı gidermeyen kötü kokulu (kuru) bir dikenden başka yiyecekleri yoktur.

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ﴿٧﴾

lâ yüsminü velâ yugnî min cû`.

Semirtmeyen, açlığı gidermeyen kötü kokulu (kuru) bir dikenden başka yiyecekleri yoktur.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ﴿٨﴾

vucûhüy yevmeiẕin nâ`imeh.

İnanmış olanların yüzleri, o gün, pırıl pırıldır.

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ﴿٩﴾

lisa`yihâ râḍiyeh.

Yaptıklarından hoşnuddurlar.

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ﴿١٠﴾

fî cennetin `âliyeh.

Yüksek bir cennettedirler.

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ﴿١١﴾

lâ tesme`u fîhâ lâgiyeh.

Orada boş söz işitmezler.

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ﴿١٢﴾

fîhâ `aynün câriyeh.

Orada akan kaynak vardır.

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ﴿١٣﴾

fîhâ sürurum merfû`ah.

Orada, yükseltilmiş tahtlar vardır.

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ﴿١٤﴾

veekvâbüm mevḍû`ah.

Yerleştirilmiş kaseler,

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ﴿١٥﴾

venemâriḳu maṣfûfeh.

Sıra sıra yastıklar,

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿١٦﴾

vezerâbiyyü mebŝûŝeh.

Serilmiş, yumuşak tüylü halılar vardır.

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿١٧﴾

efelâ yenżurûne ile-l'ibili keyfe ḫuliḳat.

Bu insanlar, devenin nasıl yaratıldığına, göğün nasıl yükseltildiğine, dağların nasıl dikildiğine, yerin nasıl yayıldığına bir bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿١٨﴾

veile-ssemâi keyfe rufi`at.

Bu insanlar, devenin nasıl yaratıldığına, göğün nasıl yükseltildiğine, dağların nasıl dikildiğine, yerin nasıl yayıldığına bir bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿١٩﴾

veile-lcibâli keyfe nüṣibet.

Bu insanlar, devenin nasıl yaratıldığına, göğün nasıl yükseltildiğine, dağların nasıl dikildiğine, yerin nasıl yayıldığına bir bakmazlar mı?

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿٢٠﴾

veile-l'arḍi keyfe süṭiḥat.

Bu insanlar, devenin nasıl yaratıldığına, göğün nasıl yükseltildiğine, dağların nasıl dikildiğine, yerin nasıl yayıldığına bir bakmazlar mı?

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ﴿٢١﴾

feẕekkir innemâ ente müẕekkir.

Sen öğüt ver! Esasen sen sadece bir öğütçüsün.

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿٢٢﴾

leste `aleyhim bimüṣayṭir.

Sen, onlara zor kullanacak değilsin.

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾

illâ men tevellâ vekefera.

Ama kim yüz çevirir, inkar ederse, Allah onu en büyük azaba uğratır.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿٢٤﴾

feyü`aẕẕibühü-llâhü-l`aẕâbe-l'ekber.

Ama kim yüz çevirir, inkar ederse, Allah onu en büyük azaba uğratır.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿٢٥﴾

inne ileynâ iyâbehüm.

Doğrusu onların dönüşü Bize'dir.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾

ŝümme inne `aleynâ ḥisâbehüm.

Şüphesiz sonra hesaplarını görmek de Bize düşmektedir.